Monitoring dostarcza istotne dane dotyczące środowiska
Do roku 2016 Nord Stream planuje zainwestować około 40 mln euro w programy monitorowania środowiska naturalnego i społecznego do śledzenia oddziaływania na środowisko rurociągów w fazie ich budowy i dalszej eksploatacji.
Na mocy krajowych pozwoleń udzielonych przez Rosję, Finlandię, Szwecję, Danię i Niemcy, Nord Stream opracował pięć krajowych programów monitorowania środowiska. Celem każdego z nich jest dokumentowanie wpływu budowy i eksploatacji gazociągu na środowisko w jurysdykcjach poszczególnych krajach. Krajowe programy monitorowania są dostosowane do wymogów każdego kraju. W badania ujęte w programach monitorowania środowiska w celu ustalenia czy i jak budowa gazociągu będzie oddziaływać na florę i faunę Morza Bałtyckiego zaangażowanych jest ponad 20 firm.
Pięć krajów, pięć programów
Programy wdrożone zostały w momencie rozpoczęcia budowy pierwszej nitki gazociągu w kwietniu 2010 roku i będą funkcjonować podczas eksploatacji gazociągów do roku 2016. W roku 2010 i 2011 spółka Nord Stream zainwestowała 20 mln euro w programy monitorowania środowiska, których wyniki pomogą ustalić czy warunki krajowych pozwoleń zostały spełnione, i w razie konieczności posłużą do podjęcia działań naprawczych.
Monitorowaniu podlegać będzie szesnaście elementó środowiska, w tym jakość wody, powrót dna morskiego do poprzedniego stanu oraz populacje ryb, ptaków i ssaków morskich. W zależności od zmiennych środowiskowych i charakteru prowadzonych prac w poszczególnych krajach będą monitorowane odpowiednie elementy. Próbki, które są badane w światowej klasy laboratoriach, pobiera się z około 1000 lokalizacji na trasie przebiegu gazociągu przez wody terytorialne Rosji, Finlandii, Szwecji, Danii i Niemiec. Wyniki analiz są zamieszczane w rocznym raporcie programu monitorowania spółki Nord Stream i przekazywane odpowiednim organom każdym z pięciu krajów. Są one także dostępne w naszej Bibliotece. Oprócz raportów opracowywanych na podstawie wyników monitorowania, Nord Stream jest również zobowiązany do udostępniania danych zgromadzonych podczas badań Komisji Helsińskiej, organizacji, której działania skupiają się na ochronie Morza Bałtyckiego. Dane zebrane w trakcie programu monitorowania będą wykorzystywane w Bałtyckim Planie Działań Komisji Helsińskiej, który ma na celu przywrócenie równowagi ekologicznej środowiska morskiego Bałtyku do roku 2021.
Solidna podstawa
W celu klasyfikacji gromadzonych danych, w roku 1995, jeszcze przed przystąpieniem do budowy gazociągu Nord Stream przystąpiono do licznych badań flory i fauny Morza Bałtyckiego, które przyniosły wiele danych referencyjnych. Jak dotąd, wszystkie wartości otrzymane za pośrednictwem programów monitorowania środowiska mieszczą się w granicach określonych w ocenach oddziaływania na środowisko, których wykonanie było warunkiem koniecznym do uzyskania pozwoleń na budowę.
Oczekuje się, że gazociąg będzie w największym stopniu oddziaływał na środowisko w trakcie budowy dwóch bliźniaczych rurociągów, choć nie na etapie układania rur na dnie. Zaburzenia związane z układaniem rur będą niewielkie. Rury układane na dnie morza będą w tylko w niewielkim stopniu powodować zmętnienie wody. Większą ingerencją w dno morskie, choć także o charakterze tymczasowym, będą pozostawać podczas prac konstrukcyjnych, takich jak prace wykopowe, usypywanie wałów i zwałowanie materiału skalnego. Monitorowanie środowiska będzie kontynuowane przez kilka lat od momentu uruchomienia gazociągu.
Szacuje się, że oba rurociągi nie będą miały większego wpływu na przyrodę – poza oddziaływaniem pozytywnym. Działając jako sztuczna rafa, rurociągi mogą zapewniać nowe siedliska dla fauny, ryb i roślin morskich.